ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

Τραγούδια σκαλίζουν την ψυχή

Ένας καταρράκτης κατάμαυρων ανεμωνών

Αιμαγγεμάτος

Αγγαλιά με γλώσσες αγγέλων

Οδυνηρά στο βάθος

Όπου ήλιοι δεν πρασινίζουν

Όυτε θαλασσοφαία φύκια

Οκταπόδια και μέδουσες καρτερούν φιλήδονα

Τον πόθο

Αδιασμένο απο τα όνειρα

Μεσ' στο οπάλι το βαθύ

ΜΥΑΛΑ

Μυαλά μόνον ανθίζουν στη νύχτα

Εσύ

Του αγγέλου μου το αρωματικό ποδάρι

Ανατριχιάζοντας θωπεύει πάνω παιχνίδια αιδούς

Τρελαίνετε το μάτι μου διά νυχτός για σένα

Ανακουφίζοντας εκφράζω τα αίματα της καρδιάς

Γυρ' στις πληγές που έκρουσα φιλήδονα σε σένα; ενώ

Βρυώδεις νυφάδες

Γιαλίζοντας σταλάζουν απ' το λωτόστομα

Και διασαλεύονται με χρυσόχρωμα

Το λαχταρισμένο εγκαίφαλο

Έμπαθη