
Τα δικά μου ποιήματα
|
|
Τα πιό πολλά μιλούν για βασικά ανθρωπινά πράγματα: Αγάπη, απώγνωση, πόνος και χαρά. Από τον καιρό που έβρισκα ΑΥΤΟΝ, τον Μεγάλον Αγαπημένον, δεν έγραψα τίποτα. Δεν βρίσκω λόγια πιά, που είναι κατάληλα για αυτό, που τώρα έβρηκε θέση μέσα μου. Ίσως ΑΥΤΟΣ μου επιστρέφει την γλώσσα της ποίησης. "Αλλαχ κερίμ". Αυτό είναι κρίμα αλλά χαίρομαι για τον καιρό, που
θα μου είναι πάλι δυνατόν να γράφω. Σαν νέος ονειρευόμουνα, να βρω μιά λέξη, με την οποία θα μπορούσα να βγάλω τον κόσμο από τους μεντεζέδες. Έπερνα με την σειρά λέξη προς λέξη, την χρησιμοποιούσα σαν μοχλό, αλλά η λέξη έσπαζε. Είδα ότι αυτός ο τρόπος δεν θα με οδηγούσε πουθενά και σταμάτησα τις προσπαθείες μου. Παρ' όλο που ακόμα νομίζω, ότι αυτήν η λέξη υπάρχει. Θα μου έφτανε τώρα, όταν αυτός η αυτή που διαβάζει τα ποιήματά μου, έχει κατά κάποιον τρόπο χαρά. Όταν εσείς μπορείτε να αντλήσετε περισσότερο απ' αυτά, χαίρομαι πιό πολύ.
|